Terug naar De Nul

Nadat hij zijn ouders heeft begraven in een steenloos graf, keert Frank Westerman terug naar Drenthe. Op zoek naar houvast wil hij zijn nieuwe geliefde, die is opgegroeid in Londen, vertrouwd maken met het landschap van zijn jeugd.

Richtpunt is ‘de Nul’, een emblematisch boerderijtje in het diepe Drenthe. Alles loopt echter anders dan gedacht. Hun voettocht voert langs hunebedden die zelfs op klaarlichte dag worden bezocht door sjamanen. Ook het oude landschap wekt meer bevreemding dan herkenning. Weilanden zijn weer moerassen; zwartbont vee is vervangen door langharige runderen uit Spanje.

De provincie die als laatste is ontgonnen, wordt als eerste weer woest en ledig. Terug naar de Nul is een lichtvoetige excursie naar de wereld van natuurminnaars en hunebedaanbidders. Wichelroedelopend over de Hondsrug en zich verliezend in het Drents-Friese Wold verkent Westerman de gedaanteverwisseling die zijn geboortegrond gedurende een half mensenleven heeft ondergaan. Onderweg vraagt hij zich af naar welk verleden wij terugverlangen.

"Natuur kreeg volop voorrang op cultuur - terwijl de laatste nooit echt had weten te gedijen op de schraalse Drentse zandgronden. De moerassen, destijds drooggelegd door jichtige veenarbeiders, namen Drenthe weer in hun greep. Ontginners als de Heidemij veranderden hun naam lieten zich opnieuw betalen, nu als Arcadis, om hun ingrepen uit de twintigste eeuw met een nieuwe generatie bulldozers ongedaan te maken. 

Het landschap keerde langzaam terug naar zijn oerstaat van heideveld en veenmoeras. Arcadië. Ik vroeg me af: Wat is 'oer'? Naar welk historisch nulpunt willen we terug? En wil ik dat ook?"